Hoi Christiane,

Ik hoop dat ik de juiste tekst beoordeeld heb, ik was even in verwarring, maar volgens mij is dit de laatste tekst die je hebt geplaatst.

Allereerst is het je goed gelukt om kortere zinnen te gebruiken. Het leest hierdoor heel anders. Je beschrijft de dialoog mooi, ik voel als lezer je wanhoop dat de pup misschien terug moet,…

Lees meer

Hoi Door,

Wat heb je dit mooi geschreven hoe de mensen in de conversatie helemaal langs elkaar heen praten.

Ik ben er nog niet helemaal uit of het nu met de man of zoon was. Misschien heb je dit bewust gedaan, of komt het eerder of later in het boek terug. Misschien kun je ook nog iets meer beeld geven van de ‘hij’.

2 kleine tekstuele dingetjes…

Lees meer

Je hebt mij gevraagd extra te letten op: Alles wat niet nodig is eruit halen. Heeft mijn verhaal dit nodig?

‘Denk je dat hij dit overleeft?’ Josephine zet een beker thee voor mij neer en gaat tegenover mij zitten in een tuinstoel. De laagstaande aprilzon valt op haar grijze haren, die nu bijna wit oplichten. Haar twee konijnen lopen los over het…

Lees meer

Hoi Sylvia,

Dankjewel voor je mooie tekst. Ik was gelijk nieuwsgierig door het ‘lopend twee mens’ en werd daardoor het verhaal ingetrokken. Mooi en origineel hoe je vervolgens over je zwangerschap vertelt.

Je tekst is ook heel herkenbaar als moeder zijnde. De chocolademelk vond ik heel grappig om terug te lezen. Het is herkenbaar, wellicht…

Lees meer

Hoi Christiane,

Mooi hoe je beschrijft over de omgeving, de architectuur, de vergelijking met de zeilboten en hoe dit weer bij je gedachten uitkomt.

Het viel mij wel op dat je het woord zeilboten een aantal keer kort na elkaar benoemt. Maar als je de zin die Brenda ook aangaf weghaalt, dan is dat geen probleem meer.

Ik struikelde net als…

Lees meer

Hoi Door,

Wat een prachtige tekst en mooi hoe je zo natuurlijk de beeldspraak erin verwerkt.

Ik struikelde wel even over de tweelingboer, en dacht toen misschien bedoelde ze tweelingziel, ook door je opmerking verderop over het universum dat ze plachten te bouwen.

Bij het stukje dat ze naar school moest was ik ook heel even in de war dat…

Lees meer

Ik zit in de hoek van de slaapkamer achter mijn kleine bureau, dat ingeklemd staat tussen een antieke ladekast en het kleine strookje muur naast het raamkozijn. Uit de woonkamer hoor ik de kinderen ruzie maken. Niet op letten, Bas zorgt voor ze, ik heb nu een uur tijd voor mijzelf. Ik kijk naar de kristallen en orakelkaarten die langs de rand tegen…

Lees meer

1. Mijn nieuwsgierigheid wint het van mijn kritisch denken. – Personificatie

2. ‘s Avonds op de bank sla ik het boek open. Het voelt alsof ik iets in te halen heb, en als een leeuw die een week niet gegeten heeft, verslind ik de pagina’s. – Vergelijking

3. Het graan danst over de velden, de klaprozen wuiven in hun eigen ritme. -…

Lees meer

Verzamelde beeldspraak (parels)

1. Als het papier opgebrand is, dooft het vuur en sterft ons gezang weg. – Personificatie (Uit Heks van Susan Smit)

2. Ze vertelt dat de schaduw een geweldige hoeveelheid energie bevat die je kunt aanboren als een goudmijn. – Vergelijking (Uit Heks van Susan Smit)

3. Ik herinner mij een patiënt en…

Lees meer

Hoi Sylvia,

Dankjewel dat ik je mocht lezen. Mooi hoe je je herinnering opvoert in zo’n klein moment.

Er zijn al veel mooie tips en feedback gegeven. Hier wat mij opviel:

Je wisselt de setting en acties mooi af. Er mag nog wat meer lichaamstaal bij.

Je beschrijft het eerste deel heel precies, toch mag het wat meer actief. Het stuk zoals…

Lees meer

Hoi Door,

Ik vind je verhaal prachtig klein geschreven. Mooi hoe je afwisselt tussen setting, gedachten / herinneringen en je lichaamstaal. Mooi ook het stuk in de badkuip.

Er is hierboven al veel over geschreven, nog een paar kleine opmerkingen van mijn kant.

Het ‘glazen vlies’ struikelde ik ook even over. Ik merkte hoe ik tijdens het lezen van…

Lees meer

Hoi Christiane,

Ik vind het klein schrijven goed gelukt. De afwisseling van de setting, gedachten / herinneringen en je lichaamstaal die je mooi opvoert.

Wat een prachtige lange zinnen maak je. Ondanks de lengte zijn ze toch helder. Misschien dat het voor de leesbaarheid fijner is om ze korter te schrijven, aan de andere kant is dit misschien ook…

Lees meer

Op de laatste zaterdag van maart sta ik op een kruispunt, onderweg om mijn biologische oma te leren kennen. Het kruispunt is bijna leeg, toch staat het verkeerslicht op rood. Ik voel de koele lederen bekleding van mijn autostuur onder mijn handen, mijn blik gericht op het verkeerslicht, wachtend op groen. In mijn rechter ooghoek zie ik de bomen…

Lees meer