11. Wandel jezelf naar inzichten

“Walk out with the problem and walk in with the solution.” – Julia Cameron

the Artist’s Way

Naast schrijven en kunstenaarsuitjes heeft Julia Cameron het veelvuldig over het nut van wandelen. Wandelen is iets waar niet alleen zij voorstander van is, ook Virginia Woolf, Charles Dickens, Ernest Hemingway en filosoof Søren Kierkegaard versleten schoenen. Het gaat dan niet over een wandeling van minuten, maar van uren.

Cameron combineert de drie. Dagelijks schrijven geeft richting en zet je aan tot actie. De uitjes zijn voeding voor je creativiteit. En een dagelijkse wandeling zorgt ervoor integratie van de dingen die je leert. Zo wortelen nieuwe inzichten zich.

Het klinkt logisch maar werkt het ook zo?

Altijd in beweging zijn

“Above all, do not lose your desire to walk: every day I walk myself into a state of well-being and walk away from every illness; I have walked myself into my best thoughts, and I know of no thought so burdensome that one cannot walk away from it.” Søren Kierkegaard

Het is bewezen, maar ik heb de onderzoeken niet paraat, dus beter begin ik deze zin opnieuw. Het schijnt dat wandelen gezond is. Natuurlijk leveren lange wandelingen je het meeste op, maar twintig minuten is al genoeg om depressies tegen te gaan en stress te reduceren.

Van frisse geest naar sterk lijf

Bovendien is wandelen de gezondste sport die er is; de beweging is vloeiend waardoor er amper blessures zijn onder wandelaars. Dat is een groot verschil met hardlopers die hun lijf bij elke stap een dreun geven. Ook maakt wandelen nagenoeg alles in je lijf sterk, inclusief de rug, iets waar veel mensen last van hebben.  

En dan mindwise. Zelf heb ik de buitenlucht hard nodig. Tijd waar ik in mijn uppie ben met mijn gedachtes, mijn zorgen. Die zijn gelukkig niet altijd groots en meeslepend. Het gaat vaak over kleine dingen waar de frisse wind door je haren als vanzelf iets oplost. Of die to do lijst die maar door je hoofd schiet en die je niet rustig lijkt te krijgen. 

Maar soms zijn de problemen – en de oplossingen die ik zoek – wél groter. Dan merk ik dat er angsten zijn (zoals in coronatijd) waar ik mij aan vasthoud terwijl ik dat helemaal niet wil. Of dat ik stilgevallen ben terwijl ik actie nodig en energie wil aanboren.

Waar je eerder nog niet bij kwam

Laten we het eens hebben over de ochtendpagina’s want ik wil je laten zien dat we ze alledrie nodig hebben; ochtendpagina’s, uitjes en wandelingen.

“Ik kijk door het raam naar buiten en zie drie dikke meeuwen vliegen. Ze maken echt een vreselijke herrie. Wat doen die beesten hier in de stad. Er loopt een man langs ons huis die zijn hondh uitlaat. De hond stopt altijd bij het bosje, net voor ons raam. Waarom? Wat zit daar toch. De eigenaar trekt hem trouwens nooit weg, dat zou ik wel doen.”

Absoluut niet de beste tekst die ik ooit schreef. Toch heeft dat mijmeren (of: brabbelen) op papier een functie. Je merkt dat het je hoofd opruimt, alsof je allerlei laadjes aan het maken bent. Dit zijn losse flodders, dit is iets waar ik mee aan de gang wil, dit waar ik me over verwonder enz.

Door het geestelijk opruimen ontstaat er ruimte. Dat is logisch, een opgeruimd huis voelt net zoiets.

Vaak merk ik dat ik weer overzicht zie. Na het gebrabbel beweegt de pen dieper en dieper de woordenbrij in. En daar zit dan plots die ene vraag, of iets anders, waar ik eerder nog niet bij kon. Dan voel ik aan alles: tijd om te wandelen!

Met het antwoord op zak terug naar huis

Als je loopt, begin je te doorvoelen wat er met je is gebeurd vanuit de andere tools. Je loopt misschien weg met een probleem, een zorg, een angst, maar als je loopt, kom je in een oplossing. Je krijgt simpelweg een ander perspectief. Je gaat wandelen, ziet onderweg misschien een kat in een bloembak en hoort jezelf plotseling zeggen: “Oh, joh, ik kan X proberen.”

Door te lopen, keer je met de oplossing op zak weer huiswaarts.

OEFENING

Deze keer gaan we twee dingen combineren. Schrijf je ochtendpagina’s zoals je nu als het goed is elke ochtend doet. Drie pagina’s, schrijf door, denk er niet over na. Alles is goed. Er is niemand die je woorden hoeft te lezen. Het is voor jezelf. Zoek een plekje in huis waar het rustig is en jij graag bent.

Als je klaar bent met schrijven, spoor ik je dit keer aan om je trainingsbroek en een trui aan te trekken, of iets anders wat makkelijk zit, en te gaan wandelen. Minimaal 20 minuten.

Adem onderweg meerdere keren diep in en uit. Je hoeft niet te denken aan je ochtendpagina’s en wat je hebt geschreven. Laat dat maar los. Merk op waar je loopt, wat je ziet, luister naar geluiden en snuif geuren op van de plek waar je bent. Als je dat fijn vindt, omdat je bijvoorbeeld merkt dat je nog wat druk in je hoofd bent, kun je je gedachten kanaliseren door te focussen op alleen dat wat je bevalt.

Misschien zie je een antwoord in iets. Misschien is het antwoord wel de stilte. Laat de rust over je heen vallen, er hoeft niets. Zoek niet krampachtig. Als je merkt dat er spanning in je lijf komt, rol dan een paar keer met je schouders.

Schrijf na je wandeling in een paar woorden op wat je hebt gevonden in het lopen.

‘Elke dag de ene voet voor de andere te zetten om de droom te dienen.’ – Julia Cameron

Tot slot…

  Ik steek je graag aan met het schrijfvirus! In deze expeditie schrijven we het ándere verhaal. We gaan dwars door angsten en obstakels heen, op weg naar jouw creativiteit. 

Schrijf je je autobiografie of levensverhaal? Download dan gratis de eerste 25 pagina’s van mijn boek. Kun je direct kijken of het je wat lijkt. 

WP Feedback

Dive straight into the feedback!
Login below and you can start commenting using your own user instantly